İnsan vücudunda aniden karşılaşılan sıcak bir cisme dokunma durumunda, elin hızla çekilmesiyle sonuçlanan omurilik kontrolündeki istemsiz ve hızlı hareket bir refleks olaydır. Bu süreçte impuls sırasıyla reseptör, duyu nöronu, ara nöron, motor nöron ve efektör organ izleyerek tepkiyi oluşturur.

İskelet kaslarının kasılma ve gevşeme mekanizması sırasında aktin ve miyofilamentlerin boyu değişmezken, sarkomerin, I bandının ve H zonunun daraldığı; A bandının boyunun ise sabit kaldığı bilinmektedir. Bu süreçte miyozin başlıklarının aktin ipliklerine bağlanıp onları sarkomerin merkezine doğru kaydırması enerji tüketimiyle gerçekleşir.

İnsan vücudunda hareketin gerçekleşebilmesi için iskelet sistemi, kas sistemi ve eklemler uyum içinde çalışmak zorundadır. Örneğin kolun bükülmesi sırasında bükücü kas kasılırken açıcı kas gevşer, bu süreçte kemikler kaldıraç görevi üstlenir ve eklemler hareketin yönünü belirler.

İnsan vücuduna giren patojenlere karşı vücut, özgül olmayan (doğal) ve özgül (kazanılmış) olmak üzere iki ana bağışıklık hattı ile savunma yapar. Doğal bağışıklık doğuştan gelirken, kazanılmış bağışıklık daha önce karşılaşılan etkenlere karşı lenfositler aracılığıyla sonradan geliştirilir.

İnsan vücudu çevreden gelen uyarıları alarak duyu organlarında bulunan özelleşmiş reseptörler aracılığıyla merkezi sinir sistemine iletir. Bu reseptörler algıladıkları uyaranın niteliğine göre fotoreseptör, kemoreseptör, mekanoreseptör ve termoreseptör gibi farklı gruplara ayrılarak ilgili duyu organlarında görev yapar.

Canlılar dış çevrelerinden gelen uyartıları algılayabilmek için vücutlarında özelleşmiş reseptör hücrelerine sahiptir. Bu reseptörler algıladıkları uyaranın niteliğine göre farklı duyu organlarında konumlanmıştır.

Bitkilerde çevresel uyaranlara karşı gerçekleşen hareketler; uyaranın yönüne bağlı olarak yönelim (tropizma) hareketleri veya uyaranın yönüne bağlı olmayıp uyarının varlığıyla gerçekleşen nasti (ırganım) hareketleri şeklinde sınıflandırılır. Örneğin köklerin yer çekimi etkisiyle toprağın derinliklerine doğru büyümesi veya sarmaşıkların destek çubuğu etrafında dolanması belirli bir yönelim tepkisiyken, bazı bitki yapraklarının dokunma veya sarsıntı gibi uyaranlarla aniden kapanması farklı bir hareket türüdür.

İnsan merkezi sinir sistemi beyin ve omurilikten oluşur. Beyin ise kendi içinde ön beyin, orta beyin ve arka beyin olarak alt kısımlara ayrılır.

İnsanın sinir sistemi yapısal ve işlevsel olarak merkezi sinir sistemi ve çevresel sinir sistemi şeklinde iki ana gruba ayrılır. Merkezi sinir sistemi beyin ve omurilikten oluşurken, çevresel sinir sistemi duyu ve motor nöronları aracılığıyla bu merkezi vücudun diğer kısımlarına bağlar.

İnsan vücudunda kolun bükülme hareketi sırasında pazı (biceps) kası kasılırken arkadaki üç başlı (triceps) kas gevşer. Bu süreçte iskelet kasları kemiklere tendonlarla tutunur ve eklemler hareketin bükülme açısını belirleyerek eş güdümlü bir mekanizma oluşturur.

İnsan sinir sistemi, yapısının karmaşıklığına ve görev dağılımına bağlı olarak yapısal ve işlevsel bakımdan iki temel ana bölüme ayrılır. Bu bölümlerden biri vücudun iç ve dış çevresinden gelen uyarıları değerlendiren merkezî sinir sistemidir; diğeri ise bu merkez ile organlar arasında köprü kuran çevresel sinir sistemidir.

İnsan vücudunda çevreden veya vücut içinden gelen uyarıları alarak merkezi sinir sistemine ileten özelleşmiş yapılar ve bu yapıların bulunduğu duyu organları görev yapmaktadır. Duyu reseptörleri aldıkları uyarının çeşidine göre fotoreseptör, kemoreseptör, mekanoreseptör ve termoreseptör olarak sınıflandırılır.

Bitkilerde büyüme, dal uzaması ve hücre bölünmesi süreçlerinde etkili olan giberellin hormonu, tohumun çimlenmesinden gövdenin boyca uzamasına kadar pek çok fizyolojik olayı tetikler. Bir araştırmacı, aynı tür bitkinin cüce formundaki bireylerine giberellin hormonu uyguladığında bu bitkilerin normal boya ulaştığını, ancak hormon uygulanmayan cüce bitkilerin kısa kalmaya devam ettiğini gözlemlemiştir.

Bitkilerde fotoperiyodik uyaranlara verilen çiçeklenme tepkisinde yapraklarda üretilen florigen adı verilen hormonal uyarıcılar floem ile çiçek tomurcuklarına taşınır. Bu süreçte ışıklanma süresi bitkinin çiçeklenmesini doğrudan etkiler.

Bitkilerde büyüme, gelişme ve çevresel uyaranlara verilen tepkileri düzenleyen kimyasal uyarıcılara bitkisel hormonlar denir. Bu hormonlar sentezlendiği yerden hedef dokulara taşınarak hücre bölünmesi, uzaması, meyve olgunlaşması ve yaprak dökümü gibi fizyolojik olayları kontrol eder.

Bağışıklık sistemi vücudu patojenlere karşı korurken savunma mekanizmalarını doğal (özgül olmayan) ve kazanılmış (özgül) bağışıklık olarak iki ana gruba ayırır. Doğal bağışıklık kalıtsal olup doğuştan gelirken, kazanılmış bağışıklık ise yaşam sürecinde lenfositlerin aktif rol almasıyla sonradan geliştirilir.

İnsan vücudu, mikroorganizmaların saldırılarına karşı özgül olan ve olmayan çeşitli savunma hatları oluşturur. Bu savunma mekanizmalarından biri de antikorlar aracılığıyla gerçekleşen ve belirli bir antigene karşı özgül savunma sağlayan kazanılmış bağışıklıktır.

Bitkilerde fototropizma olayında gövde ucundaki meristem dokuda üretilen oksin hormonu ışık almayan tarafa doğru lateral yönde dağılır. Işık almayan tarafta oksin birikimi artarak hücre uzamasını hızlandırır ve gövdenin ışığa doğru yönelmesini sağlar.

Bitkilerde çevresel faktörlere veya uyaranlara verilen tepki mekanizmaları iki temel gruba ayrılır. Bazı tepkiler uyaranın geldiği yöne bağlı olarak gerçekleşirken, bazı tepkiler ise uyaranın yönüne bağlı olmayıp uyarının varlığına bağlı olarak her yönde gerçekleşir.

Bitkilerde uyaranlara karşı verilen tepki mekanizmaları incelendiğinde; köklerin yer çekimi etkisiyle toprağın derinliklerine doğru yönelmesi, sarmaşıkların destek çubuğu etrafında dolanması ve küse otu (Mimosa pudica) yapraklarının dokunulunca kapanması gibi farklı canlı tepkileri gözlemlenmektedir. Bu süreçte bazı canlılar büyüme yönlü kalıcı hareketler yaparken bazıları turgor basıncı değişimine bağlı anlık hareketler gerçekleştirir.